Malam terakhir buat masa ini.....

Alif

Haikal and Yashirah.

Semalam merupakan hari yang terakhir bagi perhimpunan raya seangkatan budak kechik. Saya mempunyai 10 org anak buah. Masing2 mempunyai kerenah masing-masing. Suasana rumah yang kerap kali sepi menjadi ruih tiba-tiba. Gelak tawa dan tangisan datang bersilih-ganti. Kadang kala,saya berfikir dan mulalah membezakan dengan ketiadaan dan kehadiran mereka. Saya anak bongsu,mestilah dahulu saya pernah meminta kehadiran seorang adik. Kini, bukan seorang adik yang saya dapat tapi sepasukan bola sepak dan sekumpulan “cheer leader”. Fuh,berpeluh dibuatnya...But anyway and anyhow,my niece and nephew are the best. They make me laughs and each teach me things that adults cant.

~Most of nieces and nephew call me Aunty Mimi,instead of Aunty Nimi.Sometimes even others call me Mimi. Mimi and Nimi are two different things.Yet,I do understand why others call me Mimi,since Nimi is a very rare name and sometimes people said it is very hard to pronounce Nimi.~